(نکته:این نقد هم مثل خیلی دیگه از نوشت های من بدون برداشت از هیچ منبعی نوشته شده و از اونجایی که در مدت زمان کوتاهیی نزدیک ۱۰ دقیقه به پایان رسیده قطعا ایرادات زیادی داره که امیدوارم بنده رو عفو کنید!)

چندی پیش که Eidos خبر از تغییر نام بازی اول شخص در دست ساختش با نام Crossfire رو به Conflict:Denied OPS داد و ای ن بازی رو به نوعی با سری Conflict ارتباط داد نوید یک بازی اول شخص درگیر کننده با المانهای نسل بعدی خصوصا محیط های تخریب پذیر و پویا رو هم به طرفداران داد.اما ایا این بازی همان چیزیست که سازنده قولش رو با همه داده بود یا نه مبحثیست که من در ادامه بصورتی اجمالی بهش میپردازم.

داستان این قسمت که پنجمین قسمت از سری conflict محسوب میشه در مورد سربازانی از ارتش است که ماموریت های خطیر و در عین حال کثیف که سربازان دیگه از انجام اونها سر باز میزنن رو انجام میدهند.این پیش زمینه ای بود که خود سازنده برای بازی در نظر گرفته بود و منم گفتم و بیشتر از این توضیح نمیدم چون واقعا وقت تلف کردن محسوب میشه!در کل از منظر داستانی CDOPS مطابق خیلی از بازیهای اول شخص دیگه از داستانی نه چندان خوشایند صرفا برای توجیح وقوع مراحل در مکانهای مختلف استفاده میکنه و بغیر از طعنه های سیاسی نه چندان جذاب چیز دیگه ای برای عرضه نداره.

شاید بزرگترین ایرادی که بشه به این بازی گرفت روند تقلیدیه که در پیش میگیره و در نهایت هم موفق به انجام درست همین تقلیدها نمیشه و در نتیجه در حد یک FPS ساده باقی میومنه.

از همان ابتدا میشه به گروه دو نفره شخصیت های اول بازی به تقلید از K&L و AOT البته اینبار در حالت اول شخص و در عین حال سطحی تر اشاره کرد.شخصیت پردازی بازی هم در سطح نامطلوبی بسر میبره و دیالوگ های به نسبه خشنی هم که بین دو شخصیت بازی رد و بدل میشه و قصد نشون دادن اختلاف نظرها و سلائق ایندو رو به شیوه K&L دارند در عین ضعیف بودن بسیار هم محدود کار شدند.

از منظر گیم پلی CDOPS یک اول شخص با المانهای تاکتیکی هستش که البته هر جز از بازی رو به نوعی از عناوینی مثل VEGAS و K&L و AOT و حتی GOW به سرقت برده.برای مثال سیستم سلامتی بازی که مثل دقیقا مثل VEGAS کار شده و برای بازگرداندن سلامتی همگروه خود باید به بالای سر اون رفته و با تزریق دارو سلامتی رو بهش برگردونید که البته این موضوع در CDOPS به واسطه هوش مصنوعی نه چندان جالب همتیمی شماعذاب اوره و قطعا از بازگردوندنهای متوالی همتیمی احمقتون زجر خواهید کشید البته امکان سوئیچ بین همتیمی خودتون رو به شکلی شدیدا یاداور jericho دارید که امکان تسلط بیشتری رو بشما میده ولی دردی از مشکلات عدیده بازی دوا نمیکنه! از نظر تنوع اسلحه هم CDOPS تقریبا حرفی برای گفتن نداره.دلیل این امر هم تخصصی کردن استفاده از هر کاراکتر بوده که برای اولی تکتیراندازی و برای دومی Heavy Guner تعریف شده و تخدی از این امر بواسطه عدم توانایی برداشتن اسلحه دشمنان و عوض کردن اسلحه ممکن نیست!

سیستم اعمال دستورات بسیار ساده طراحی شده.بصورت اینکه با کلیک راست ماوس و بردن نشانگر هدف روی نقطه مورد نظر میتونید دستور حرکت کاراکتر همتیمی رو به مکان دلخواه بدید و با نگه داشتن همین دکمه هم اون رو فراخوانی کنید. اما بعضا اعمال دستورات بیش از حد ساده بنظر میرسند.با این حال مشکل به اینجا ختم نمیشه بلکه همونطور که گفتم علی رقم اینکه بازی چندان سخت نیست اما بخاطر هوش مصنوعی نه چندان جالب همتیمیتان و سرپیچی غیر عمد از فرامین و یا اشتباه او باید نیمی از وقت خود رو صرف احیای او و یا سروکله زدن با نشانگر بد هیبت بازی بکنید که بواسطه انیمیشن های عجیب و مسخره و سیستم زوم کند و غیر استاندارد, هدف گیری سریع رو با دردسرهای زیادی مواجه میکنه.

شاید بهترین جنبه CDOPS گرافیک و فیزیک اون باشه.سازنده از این منظر تا حد زیادی به وعدههای خودش عمل کرده و در CDOPS شاهد محیطهایی با گرافیک خوب و با ابجکتهای تخریب پذیر فراوان در محیط هستیم.فیزیک از این منظر قوی کار شده و ابجکتهای زیادی (هرچند تکراری) قابلیت انهدام و یا تکه تکه شدن رو دارند که قطعا به ایجاد اندک حس سینمایی در بازی کمک کرده.از این منظر و به مدد باقی موندن خرده های اشیاء منهدم شده در محیط و تاثیر پذیری اونها از شلیک ها و انفجارها و سیستم particle effect خوب شاهد صحنه هایی شلوغ هستیم ولی این فیزیک علی رقم اینکه در عمل از بازی هایی مثل BLACK سرتر هستش اما در کل از فیزیک بازی های پیشرفته تری مثل CRYSIS و حتی فیزیک دیدنیه HL2:EPISIDE TWO کم میاره.خصوصا اینکه CDOPS در ایجاد حس سینمایی هم بواسطه دلایل بالا حتی از بازی BLACK عقب میمونه و عموما عنصر فیزیک از حد یک قابلیت برای سرگرمی فراتر نمیره و نمیتونه خودش رو به جزئی از گیم پلی تبدیل کنه.

خود گرافیک هم جدای اینکه از نکات ریز و درشت خوبی مثل نورپردازی پیکسلی و شیدرهای پیشرفته استفاده برده ولی در کل از هر منظر درای ایرادات عدیدست.برای مثال مدل سازی شخصیت ها بسیار بد هستش و بافتهای تشکیل دهنده اونها و حتی بافت های محیط بخاطر استفاده بد از تکنیک های روز پلاستیکی و بسیار براق و متالیک بنظر میرسند و یا لبه های ناصاف که خیلی توی ذوق میزنن و یا سایه زنی پر ایراد و ابجکتهای فراوان بدون سایه! و رنگ بندی افتضاح و یا اون انفجارها و افکتهای دود مسخره! و غیره اما بزرگتری ایراد این بخش هم قطعا سرعت فریم بسیار بد و در عین حال ناپایدار اون علی رقم گرافیک به نسبه معمولیه که بخش اعظم این مشکل مربوط به پردازش سنگین فیزیک و ابجکتهای تخریب پذیر میشه.در کل برای اجرای CDOPS به سیستم بسیار قویی احتیاج پیدا میکنید خصوصا از منظر CPU که وظیفه پردازش فیزیک به عهده این بخشه.جالبه که من در حالت تنظیمات High بازی crysis فریم ریت بسیار بهتری داشتم!

در انتها میتونم بگم که CDOPS عنوان دیگه ای از سری conflict محسوب میشه که بخاطر اشتباهات بد سازندگانش خیلی زود خاطرش از اذهان پاک میشه.ایکاش Eidos فکری به حال بازی های بدی که منتشر کرده بکنه و از اشتباهاتش درس بگیره و سعی کنه بازی های زیبایی با سطح گیم پلی به مراتب بهتر بسازه تا عناوین خوش ساختی مثل K&L بخاطر چند اشتباه از رسیدن به جایگاه اصلیشون یعنی تبدیل شدن به یک شاهکار باز نمونند.